ซับฟรีแปลเพื่อความบันเทิงส่วนตัว บรรยายไทย : eh Pattharawan
[My Secret Romance]
[Ministry of Culture and Korea Creative Content Agency aided in this production.]
[Episode 4: กล่องเครื่องประดับกับความลับ]
ทั้งหมดนี่คืออะไรคะ
นับจากนี้ใช้ของพวกนี้ทำอาหาร
ฉันต้องดูแลเรื่องอาหารของพี่จินวุคเป็นพิเศษ
อย่างที่คุณเห็น ฉันมักจะเลือกของดีมีคุณภาพเท่านั้น
- คะ - ต้องทำให้ดีที่สุดด้วยนะคะ
อาหารที่สวยงามย่อมมีรสชาติดี
เกือบลืม
ช้อนส้อมคู่นี้ให้พี่จินวุคใช้เท่านั้น
เดี๋ยวก่อนนะคะ
ฉันไม่เข้าใจกับสิ่งที่บอกมาค่ะ
หน้าที่ของฉันคือเตรียมอาหารที่ถูกต้องตามหลักโภชนการ
คุณทำเหรอ ทำเมื่อไหร่
ถ้าคุณหมายถึงทำ เศษผักเศษแป้ง นั่นเหรอคะ
เศษ งั้นเหรอ
เท่าที่ฉันรู้มาอาหารที่คุณทำนั้น ไม่เหมาะที่จะให้พี่จินวุคกินสักนิด
เขาเลยส่งคืนกลับมาทุกครั้ง
ขืนปล่อยให้เป็นแบบไม่ดีแน่นอน
ต่อไปต้องส่งรูปอาหารที่ทำให้ฉันดูก่อนทุกครั้ง
- ทำไมคุณต้องให้ฉันขนาดนั้นด้วยคะ - ฉันต้องเตรียมตัวเป็นภรรยาที่ดีค่ะ
- ฉันจะแต่งงานกับพี่จินวุคเร็วๆ นี้ค่ะ - ใครบอกว่าฉันจะแต่งกับเธอ
ฉันจะกินอาหารที่ผู้หญิงคนนี้เป็นคนทำเท่านั้น
เพราะเธอคือ โภชนากรส่วนตัวของฉัน
ไม่ว่าใครหน้าไหนก็สั่งเธอไม่ได้ ยกเว้นฉันคนเดียว
พี่คะ
ไปกันเถอะ
นั่นพี่จะไปไหน
สุดยอดของมหากาพย์แล้ว
จูฮเยริ กำลังโดนหยามอยู่ใช่มั๊ย
ผอ.ชา
- ทำอะไรของคุณคะ - ผมไม่กัดคุณ วางใจได้
ฉันกำลังยุ่งอยู่นะ
คุณยุ่งมากกว่าผมงั้นเหรอ
ไปกับผม ห้ามพูดอะไร
ทำไมถือมันมาด้วย
จู่ๆ คุณลากฉันออกมาฉันคิดอะไรไม่ทันหรอก
ไม่ต้องทำเป็นเอาใจผมหรอก แค่ทำหน้าของคุณให้ดีที่สุดก็พอ
เข้าใจมั๊ย
ถอดเสื้อกาวน์ออกด้วย เราจะออกไปข้างนอกกัน
แล้วนี่เราจะไปไหนกันคะ
ทำไมถึงมาร้านนี้คะ
คิดดูสิ ผมคือคนที่มีงานยุ่งที่สุดในบริษัท
ใช้สมองคิดหน่อยได้มั๊ย ว่าทำไมผมถึงพาคุณมาที่ร้านนี้
อาหารของร้านนี้รสชาติถูกปากผมกว่าร้านอื่น
ที่ผมพาคุณมาก็เพราะอยากให้คุณได้รู้งัยล่ะ
มันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดไว้แน่นอน
- ฉันไม่ได้คิดเป็นอย่างอื่นซะหน่อย - ผมว่าคุณคิด
ผมคิดว่าคุณต้องคิดอะไรเตลิดไปไกลอยู่แล้วล่ะ
ช๊อบสเต๊กนี่ รสชาติดีจัง
จานหนึ่งราคาเท่าไหร่เนี่ย
ว่าแต่
ผู้หญิงเมื่อตะกี้ใช่ พิธีกร จูฮเยริ ใช่มั๊ยคะ
คุณกำลังคบกับเธออยู่ใช่มั๊ยคะ
ผู้ชายที่แสดงออกกับผู้หญิงแบบไม่แยแส หมายถึงว่ากำลังคบกันอยู่หรือเปล่าละ
ไม่รู้สิ เท่าที่เห็นคุณก็แสดงออกไม่แยแสใครสักเท่าไหร่อยู่แล้ว
จิตนาการของคุณนี่มันเพ้อเจ้อเอามาก
[รสนิยมที่ใช่ของเจ้านาย]
อ่อ รสนิยมของคุณ "รสนิยมที่ใช่ของเจ้านาย"
ผมจำได้กับหนังสือเล่มนั้น คงอ่านมันจำขึ้นใจ
ใคร... ฉันเหรอ
ไร้สาระทั้งนั้น
เธอเป็นลูกสาวของครูที่ผมเคารพ ผมไม่ได้คิดอะไรกับเธอไปมากว่านั้น
อ่อ
ว่าแต่...
ฉันข้องใจกับเรื่องที่คุณพูดไว้เมื่อตะกี้
- เรื่องอะไร - ที่คุณพูดว่าจะกินอาหารที่ฉันทำเท่านั้น
คิดให้ซับซ้อนทำไมอีก ผมก็ไปบอกตรงๆ แล้วนี่
คุณอียูมี คุณเป็นโภชนากรของผมไม่ใช่เหรอ
คุณเป็นพนักงานบริษัทของผม ผมพูดถูกใช่มั๊ย
จริงคะ แต่ว่า
ผมเดาว่าคุณต้องเข้าใจผิด คิดอะไรเข้าข้างตัวเอง
คุณเองก็ชอบคิดอะไรเข้าข้างตัวเอง
อย่างเรื่องที่รีบเอาฉันไปส่งรถพยาบาลนั่น
คุณอียูมี
- ช่วยเข้าใจใหม่ด้วย - เรื่องอะไร
ช่วยแยกแยะเรื่องส่วนตัวกับเรื่องงานออกจากันด้วย
อดีตคืออดีต
อย่าคิดอะไรเกินเลยกับผม คิดแค่คุณคือคนทำอาหารให้ผมกินเท่านั้น
อย่างที่คุณว่าไว้
มันแค่
ชั่วข้ามคืนเดียวไง
ขอบคุณครับ
ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้ค่ะ
กลับไปหาวิธีทำอาหารให้มีรสชาติใกล้เคียงกับร้านนี้ด้วยล่ะ
ยังไงผมอยากมีชีวิตกับการได้กินอาหารรสชาติดีๆ บ้าง
ค่ะ
คุณมีตาไว้แค่ให้มันอยู่บนหน้าหรืองัย
- เห็นมั๊ย ประตูมันยังไม่เปิด - อ่อ
ทำไมชอบสะอึกบ่อยจัง
รอหน่อยละกัน ผมกำลังหาทางกำจัดพนักงานห้องครัวพวกนี้ออกไป
และช่วยให้คุณเข้ามาทำงานแทนภายในเดือนหน้านี้แหละ
ผมไม่ปล่อยให้เรื่องนี้เกิดขึ้นง่ายๆ หรอก
คุณต้องเจอกับภาระกิจ เจ้านายอารมณ์ร้าย ของผมก่อนสิ
มันเพิ่งจะเริ่มต้นเอง
มันไม่ได้เป็นอย่างที่พวกป้าคิดนะ
สาบานได้ ผมทำเป็นและเก่งด้วย
ทำไมฉันยังเก็บมันไว้อยู่นะ
ไม่ได้เป็นโรคจิตเภทซะหน่อย
อยู่ดีๆ ทำไมถึงให้ผมลงมากินอาหารที่โรงอาหารล่ะ
ผมคิดว่าเราต้องตรวจหามาตรฐานเพื่อพัฒนาให้ดีขึ้นครับ
อย่างน้อยเราควรหาทางปรับปรุงขณะที่เรายังทำงานอยู่ที่นี่งัยครับ
เท่าที่ผมได้ยินมา
โภชนากรคนนี้จัดเตรียมอาหารได้แย่มาก
ฝีมือการทำงานยังไม่ผ่ามาตรฐาน
ผมว่าคุณรู้ไม่จริง ถึงพูดออกมาแบบนี้
คนอย่างผมมีมาตรฐานสูงอยู่แล้ว
เกิดอะไรขึ้นระดับผู้บริหารถึงลงมากินข้าวที่โรงอาหาร
คงอยากทำตัวให้เหมือนพนักงานทั่วไปมั่ง
งั้นก็ทำอาหารจีนให้กินละกัน
เดี๋ยวก็โดนด่า หาว่าทำอาหารห่วยๆ ให้กินอีกน่ะสิ
เซม งั้นเราทำไงดีล่ะ
ช็อปสเต๊กดีมั๊ย ทำช็อปสเต๊กให้กิน
- ทำได้งัย เราไม่มีเนื้อวัว - แต่เรามีเนื้อหมู
ใช้แทนกันได้
ฉันมีสูตรค่ะ
- โห ช็อปสเต็ก - โภชนากรของเราหัวไวเข้าใจทำมานะ
ขอบคุณค่ะ
ผอ. เบง
รสชาติใช้ได้หรือเปล่าครับ
ผมกำลังจะชิมอยู่ครับ
ทำไม
ผมถึงไม่รู้เลยว่าคุณใส่ใจเป็นพิเศษ
กับแค่ส่วนเล็กๆ ส่วนหนึ่งของบริษัท
ทั้งๆ ที่คุณมีงานทำอยู่ล้นมือ
- หมายความว่าไงครับ - ผมแค่พูดขึ้นมาลอยๆ
กับเรื่องที่ผมได้ยินมา
- ทำไมถึงพาฉันมาร้านนี้คะ - คุณใช้สมองคิดหน่อยสิ
ผมเป็นคนที่มีงานยุ่งมากที่สุดในบริษัท
ใช้หัวสมองหน่อยสิ ทำไมผมถึงพาคุณมากินข้าวที่้ร้านนี้
แน่อยู่แล้ว
ที่ผมต้องคิดถึงความเป็นอยู่ของพนักงานในบริษัม
เพราะ ผอ.เบง รู้อยู่แล้วว่าเดือนหน้าจะหมดสัญญา
สนใจเรื่องตำแหน่งของตัวเองให้มากว่าเรื่องของปากท้องพนักงงานไม่ดีกว่าหรือครับ
ผมก็แค่พูดตามที่ผมเข้าใจเองน่ะครับ
เป็นไงบ้างครับ ผอ.เบง
พอดีผมเป็นโรคแพ้อาหาร
ทำไม ผอ.เบง อยู่ดีถึงเป็นโรคแพ้อาหารได้ล่ะครับ
คงไม่มีใครเป็นโรคแพ้อาหารนี้นะครับ
- กินให้อร่อยนะครับ - ครับ
ผอ.ชา ใช้โคโลจ์นกลิ่นอะไรน้า
กลิ่นหอมจัง
นี่ นี่ นี่ จูฮเยริ จองเขาไว้แล้วนะ
อิจฉาชะมัด อะไรก็มีหมด
เขาบอกว่าไม่มีอะไรกันค่ะ
เธอเป็นลูกสาวของครูที่เขานับถือคนหนึ่งค่ะ
ฉันเพิ่งถามเขาไปเมื่อวานนี้เอง
เขายังบอกว่าไม่ได้คบกันเธอด้วยค่ะ
หมายความว่ายังมีหวังอยู่นะสิ
ดูเหมือนคุณจะสนิทกับเขาเพราะทำอาหารให้กินถึงได้กล้าถามเขาใช่มั๊ย
เอ่อ ฉันแค่เดาเอาจากเราคุยกันค่ะ
ฉันอิจฉาคุณอียูมีจัง
วันนี้พวกเราเหนื่อยมากแล้ว งั้นไปหาอะไรกินกันไหม
ฉันไปไม่ได้เพราะมีนัดไว้แล้ว
ผมไป
ฉันด้วย
มาต่อกันเลย
คงไม่ใช่ครั้งที่เธอมาเที่ยวผับนะ
เราอายุเท่ากันเลิกงานแล้วขอพูดแบบเป็นกันเองนะ
ได้เลย
- เธอกับ ผอ.ชา กำลังกิ๊กกันอยู่ใช่มั๊ย - โอ้วบร้ะเจ้า
ไม่นะ ไร้สาระน่า
ปกติแล้วผอ.ชา ไม่เคยลงมากินข้าวที่โรงอาหาร เรื่องนี้ชักน่าสนใจซะแล้ว
ที่ฉันถามเพราะคิดว่าเธอสนิทกับเขาตอนที่เอาอาหารไปส่งให้น่ะ
ถ้าไม่ใช่ก็แล้วไป
โอ๊ะ
เซมวันนี้คุณทำงานหนักกับการเสริ์ฟอาหารให้ผู้บริหาร
งั้นคืนนี้ มาปาร์ตี้กันให้สุดเหวี่ยงไปเลย
อีเซม ใครเนี่ย
ชาจินวุค คิดจะทำแบบนี้กับฉันใช่มั๊ย
ค่ะ ผอ. ฉันจะทำค่ะ
ฉันหมายถึงไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันก็ทำค่ะ
อร่อยจัง ดงกูกินมั๊ยจ๊ะ
มันเผ็ด กินนี่แทนไปก่อน
ดงกู ไหนยิ้มหวานๆให้พี่สาวดูหน่อยสิ
ยิ้มสิ ยิ้มเลย
เงินเดือนหนูคงไม่พอเลี้ยงชีวิตทั้ง 3 คนหรอก
ฉันเกาะแกกินหรอก ไว้แม่จะจ่ายค่ากินค่าอยู่คืนให้
นั่นสิ แม่ยังทำงานไหวอยู่
อย่าไปเล่นหนังก็แล้วกัน
นี่ แม่ของแกยังสวยเต็งตึงอยู่นะ
ถ้าแม่คิดจะคืนวงการล่ะก็
ถ้าแม่กลับไปเเล่นหนังอีก หนูจะไปถอนตัวเองออกจะทะเบียนบ้าน
นี่นังเด็กขี้วีน แม่ของแกเป็นนักแสดงนะ
ยังไงฉันก็ใช้การแสดงของฉัน กับการหาเงินอยู่แล้ว
เล่นหนังอาร์เขาไม่เรียกว่าเป็นนักแสดงหรอก
ไม่ไหว ยัยลูกคนนี้เอาแต่เหวี่ยงใส่แม่
ทำไมพี่สาวของลูกขี้วีนจัง
ที่พี่เขาเป็นแบบนี้เพราะพี่เขายังไม่มีแฟนน่ะ
จองฮยอนเท
- พาฉันไปซิ่งหน่อยสิ - ไม่อะ
ของฟรีไม่มีในโลกนะ
- ลูกพี่ เร็วกว่านี้หน่อย - เฮ้
- เลิกทำหน้าแบบเซ้งกะตายได้แล้ว - เร็วอีก
จะซิ่งแล้วนะ
เกาะให้แน่นนะ
ไม่อะ เร็วไปแล้ว
เฮ้ย ไม่อยากกลับบ้านเลย
ห้องก็เล็กอยู่แล้ว ยังมีแม่กับน้องมาอยู่ด้วยอีก
งั้นไปนอนห้องฉันสิ ยังมีเตียงว่างอยู่
ช่วยเอาแม่ฉันไปแทนได้มั๊ย
แถมเด็กให้อีกคน
- ล้อเล่นหรือเปล่า - ฉันพูดจริง
- บรรยากาศดีจัง - คุณคะ
จำฉันได้ไหมคะ ฉันไปที่ร้านคุณบ่อยๆ
อ๋อ ครับ
ขอเบอร์โทรด้วยค่ะ
- ตอนนี้ผมกำลังเดทกันอยู่น่ะครับ - เดท หรือคะ
ไม่ได้เดทกันซะหน่อย
คุณกำลังรบกวนการเดทของเราอยู่นะครับ
ขอโทษคะ
บอกแล้วใช่มั๊ยอย่าเอาฉันมาอ้าง
ทำความดีช่วยเพื่อนสนิทคนนี้หน่อยสิ
สวยอยู่นะ ทำไมเปิดโอกาสให้เธอบ้างล่ะ
- เธอสวยกว่า - ปากนายนี่นะ
ไม่ต้องฝืนกัดฟันพูดหรอก
- มันชัดขนาดนั้นเลยเหรอ - อืม
โอเค
วันนี้ดูเหมือนไม่ยุ่งนะ ไม่ไปส่งข้าวเหรอ
เขาออกไปทำงานข้างนอก วันนี้เลยเหมือนเป็นวันหยุดของฉัน
- เซม เกินไปแล้วนะ - ห๊ะ
ผอ.ชา ไม่ได้กินข้าว เดี๋ยวก็ป่วยอีกน่ะสิ
เดี๋ยวหน้าหล่อๆ ของเขาก็ซูบซีดลงอีก
เป็นแบบนั้นไม่ได้นะ
ระวังตัวด้วยนะ ดูเธออาหารหนักมาก
ไม่ทราบว่าที่พักและอาหารจะถูกใจคุณมั๊ย
ขอบคุณที่เอาใส่ใจ ช่วยตรวจสอบของที่จัดส่งให้ด้วยครับ
ได้ครับ ไม่ต้องห่วงครับ
ในเมื่อเราสรุปข้อตกลงกันได้แล้ว งั้นหยุดพักทานอาหารกันดีกว่าครับ
- อาหารถูกปากหรือเปล่าครับ - อร่อยมากครับ
ทานสิครับ
เลขาจาง รู้สึกมั๊ยว่ามันเหมือนยังขาดอะไรไป
- อะไรครับ - ผมรู้สึกเหมือนยังขาดอะไรอยู่งั้นแหละ
เมื่อ 32 นาทีผ่านมา คุณเพิ่งกินอาหารจีน แล้วพูดว่า "ท้องจะแตกอยู่แล้ว"
คุณพูดแบบนั้น
ผมพูด ใช่ แต่มันเหมือนอะไรหายไปก็ไม่รู้
งั้นขากลับบ้านเราแวะร้านอาหารกันมั๊ย
ไม่ ผมไม่ได้หิวมาก ขอแค่อะไรง่ายๆ ก็พอ
คุณคงไม่ได้หมายถึงอาหารที่บริษัทนะครับ
อ๋อ ลืมไปได้งัย
- แต่วันนี้เป็นวันหยุดนะครับ - นี่ผมเอง
แม่เหรอครับ
แม่ เหรอ
ทิ้งลูกไว้แล้วหายไปไหนเนี่ย
[อาหาร 3 มื้อต่อวัน]
- คะ - ใครรับสาย
ฉันเองค่ะ กำลังหลับอยู่เลยนึกว่าแม่โทรมา
- โทรมามีอะไรหรือคะ - ผมยังไม่ได้กินข้าว
- รีบไปทำอาหารที่บ้านผมเดี๋ยวนี้เลย - อะไรนะ
แต่วันนี้เป็นวันหยุดนะคะ
ตอนผมไม่อยู่คุณได้หยุดไปแล้ว ไม่รู้หรือว่าคุณต้องชดเชยให้ผม
- ไม่ใช่อย่างนั้นคะ - อย่าสายล่ะ
อะไรเนี่ย
อีก 2 ชม. ผมจะกลับถึงบ้าน
ถ้าคุณไม่มาผมถือว่าคุณไม่ความรับผิดชอบต่องาน
ดงกู แม่ไปไหนเนี่ย
อย่าดื้อนะ ห้ามซนด้วย อยู่ใกล้พี่ด้วยนะ
- เข้าใจมั๊ย - ครับ แม่
ไปกันเถอะ
เข้าไปข้างในกัน
เขานอนบนโซฟานี้เหรอ ทายาทเศรษฐีทำตัวอนาถาจัง
ไม่ใช่คุณชายตกยากซะหน่อย
ดูเหมือนจะไม่มีห้องนอนนะ
พริกไทย พริกไทย
พริกไทย อยู่ไหนน้า
โห
ทั้งบ้านหลังใหญ่แต่ไม่มีพริกไทยสักเม็ด
รวยขนาดนี้ทำไมไม่จ้างเชพสักคนล่ะ
เฮ้ย ดงกู
นี่
พี่บอกว่าอย่าซนงัย
ถ้าของข้างในเสียหายล่ะ เปิดดูดีมั๊ย
ลองเปิดดูดีมั๊ย
เป็นแหวนหรือสร้อยล่ะเนี่ย
ไม่ดีกว่า อย่าเสือกเรื่องชาวบ้าน
คุณอียูมี
ทำให้แล้วนะคะ
ฉันต้องกลับก่อน ทานให้อร่อยนะคะ
อะไรของเธออีกนะ เจ้าสาวหอยทาก (นิยายพื้นบ้านของเกาหลี)
ไหนว่าทิ้งไปแล้วงัย
ถ้าเขาบอกให้จ่ายค่าเสียหายล่ะ
ถ้าเขาถาม ต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้
มันดูแพงมากเลย
เป็นเพราะเจ้าเด็กเวรนี่แท้ๆ
อะไรคะเนี่ย
เวลาหั่นหัวหอมให้คาบขนมปังแผ่นไว้
มันช่วยให้คุณไม่แสบตา
อย่าลืมนะคะ
ฉันจะตั้งใจเรียนจากคุณค่ะ จะได้ทำอาหารอร่อยๆ
ทำให้ใครกินหรือคะ แฟนหรือเปล่าคะ
ความลับค่ะ
ไหนบอกว่าไม่ได้คบกันไง
ในนั้นต้องเป็นสร้อยเพชรแน่
เพชรเม็ดเป็ง
คีมบับของคุณฮเยริทำเสร็จแล้วค่ะ
ฉันอยากให้ผู้ชมในห้องเป็นคนชิมค่ะ
ฉันเองค่ะ
ฉันจะชิมค่ะ
งั้นให้คุณผู้หญิงที่ยกมือลองชิมนะคะ
นี่ค่ะ
โอ้ว เค็มมากเลย
เค็มไปหรือคะ
ฉันว่าฉันทำอาหารไม่เก่งแล้วนะ
แต่ฉันว่าฉันทำได้ดีกว่านี้นะคะ
เซม ทำไมวันเอาใจใส่กับอาหารนี้เป็นพิเศษคะ
วันก่อนยังออกไปกินข้าวกับผอ.ชาด้วย
สงสัยว่า
ฉันว่าอาหารนี้มันน่าจะมีบางอย่างแอบแฝงอยู่นะ
มีซะที่ไหนกัน
ฉันแค่ตั้งใจพยายามทำอาหารให้เขาทุกมื้อ
ติดว่าไง
ผอ.ชา น่าจะพูดว่า
- เห็นผมเป็นเด็กหรืองัย - มันไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ
งั้นอะไร งั้นคุณต้องการจะบอกอะไร อยากคบกับผมมั๊ย
ห๊ะ
ไม่ใช่อย่างที่คุณคิด อยู่ดีๆ ทำไมถึงพูดแบบนี้คะ
ถ้าไม่ใช่ แต่อาหารที่คุณทำเหมือนมีความหมายแอบแฝงอยู่นี่น่า
คือว่า
มันไม่ใช่ไม่มีความหมายซะเลย
ห๊ะ
แต่มันก็ไม่ได้มีอะไรมากว่านั้น
- คือว่า - นับจากนี้
ตา จมูก ปาก
และ หู ไม่ต้องใส่มาในอาหารของผม
ผมบอกคุณแล้วงัย ถ้ามีเวลาก็ให้สนใจแต่หน้าที่ของคุณให้ดี
ค่ะ
- ทำไมต้องโกหกผม - เอ๊ะ
เรื่องเสื้อ
- ไหนว่าทิ้งไปแล้วงัย - เอ่อ คือว่า
ฉันเห็นว่ามันต้องแพงมากเลยทิ้งมันไม่ลง
ที่ไม่ทิ้งเพราะมันแพงงั้นเหรอ
ค่ะ
- มีอะไรจะพูดอีกมั๊ย - ขอโทษค่ะ
- ต้องขอบคุณผมเพราะคุณยังได้ทำงานที่ต่อ - ห๊ะ
ไม่รู้หรือว่าทีมผู้บริหารทำไมอยู่ดีๆ ถึงลงไปกินข้าวที่โรงอาหาร
แล้วถ้าคุณทำอาหารไม่ถูกใจพวกเขา คุณคงโดนไล่ออกไปแล้ว
ฉันนึกไม่ถึงเลยค่ะ
[ฉันโดนไล่ออก คุณถูกไล่ออก มันจบแล้ว ]
[มันแพงมาก ต้องจ่ายคืน ถ้าสินเชื่อไม่อนุมัติ]
ขอโทษจริงๆ ค่ะ
มันต้อง ขอบคุณค่ะ
ไปทำอะไรผิดมาเหรอ
ไม่ได้ทำค่ะ
ฉันแค่อยากจะบอกว่า ตั้งแต่นี้ไปฉันจะตั้งใจทำอาหารให้คุณอย่าสุดความสามารถค่ะ
สู้ตายถวายหัวเลยค่ะ
- ไปทำงานต่อเถอะ - ค่ะ
เฮ้อ
ยัยนี่มีมุมน่ารักกับเขาด้วยเหรอเนี่ย ไม่เหมาะกับตัวเธอซะเลย
คุณพ่อลองชิมนะคะ
อาหารนี้หนูลงมือทำเองเลยเหรอ
ค่ะ
หนูเริ่มถ่ายรายการโชว์ทำอาหารด้วยค่ะ
หนูกำลังฝึกฝีมืออยู่ค่ะ
หนูดูเป็นผู้หญิงที่เพียบพร้อมทุกด้าน
เหมาะที่จะเป็นว่าที่ลูกสะใภ้ของฉัน
รสชาติเป็นอย่างไรบ้างคะคุณพ่อ
ไม่เห็นต้องถาม
อาหารที่หนูทำย่อมดีอยู่แล้วล่ะ
ค่อยโล่งใจหน่อยค่ะ
คือว่าหนูเป็นห่วงพี่จินวุคค่ะ
ทำไมล่ะ
พี่เขาเป็นคนช่างเลือกกิน
หนูเลยไม่รู้ว่าพี่เขาจะกินอาหารที่โภชนากรบริษัททำได้หรือเปล่าค่ะ
เจ้าลูกบ้านั่น ประทังชีวิตด้วยกับข้าวของโรงอาหารเหรอ
คุณพ่อไม่รู้เหรอคะ
มาก็ดีแล้ว
ฉันเพิ่งรู้มาว่าแกกินอาหารจากโรงอาหารบริษัท
หมายความว่างัย
ใช่ครับ อย่างที่พ่อรู้มา
ที่ผมกินเพราะมีเหตุผลเรื่องสุขภาพ
ไอ้ลูกเวร แกรีบแต่งงานเถอะ
ผมไม่แต่งงานเพราะแค่หาผู้หญิงมาทำอาหารให้กินหรอกครับ
อายุก็ไม่น้อยแล้ว
พ่ออยากเลี้ยงหลาน
แหม คุณพ่อก็พูดตรงจังเลย
เวรกรรม
- เลิกเป็นผุ้ประกาศข่าวซะเถอะ - เราจะแต่งงานกันหรือคะ
- เธอไปเป็นนักแสดงจะเหมาะกว่า - พี่อะ
- ฉันเห็นแล้วสยองมาก - ฉันเหรอ
ฉันไม่ได้มองว่ามันน่ารักมานานแล้ว
อย่าโผล่หัวมาสร้างบรรยายกาศอื้มครึม โดยไม่บอกฉันก่อนอีกล่ะ
แล้วอย่าไปก่อความวุ่นวายที่โรงอาหารทำให้ฉันขายหน้าอีกล่ะ
- พี่กับโภชนากรนั่นมีอะไรกันใช่มั๊ย - คิดอะไรเหลวไปของเธออีกล่ะ
พี่ตบตาฉันไม่ได้หรอก
แบบนี้ฉันมีเซ้นส์ ฉันดูออกนะ
พี่กับเธอมีอะไรบ้างอย่างด้วยกันแน่ใช่มั๊ย
นี่ จูฮเยริ
พี่คะ ฉันไม่ชอบทำเรื่องยากๆ ไม่สิ ฉันจะไม่ทำเรื่องให้ยาก
ฉันเลือกพี่ไปแล้วแบบเต็มร้อย
เพราะฉะงั้นเลิกคิดได้แล้วว่าจะสั่งให้ฉันทำตามที่บอกได้
ฉันจะทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการเท่านั้น
ใครๆ ก็รู้ว่าพี่เป็นของฉัน
เพราะฉันบอกกับใครๆไปอย่างนั้นหมดแล้ว
กลับล่ะคะ
เมื่อไหร่เธอจะมีความคิดเป็นผู้ใหญ่ซะทีนะ
[สร้อยเพชร]
ขอโทษค่ะ
- ขอโทษค่ะ - ขอโทษเรื่องอะไรล่ะ
หลายๆ เรื่องค่ะ
คุณยังขึ้นลงไปส่งอาหารห่วยๆ ให้พี่จินวุคถึงห้องทำงานอีกมั๊ย
เรื่องไปส่งอาหารมันเป็นหน้าที่ของฉันค่ะ
- ทำเพราะมันหน้าที่ เท่านั้นค่ะ - งั้นก็ดี
ฉันจะเชื่อที่คุณพูดละกัน
มีหน้าที่แค่ส่งอาหารเท่านั้นนะ อย่าสะเออะทำล้ำเส้นล่ะ
นักโภชนาการ อียูมี
คุณจูฮเยริ เดี๋ยวก่อนครับ ขอลายเซ็นได้ไหมครับ
ได้สิคะ ชื่ออะไรคะ
- นัมจูฮยอง ครับ - ค่ะ
ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น
มันไม่ใช่ไม่มีความหมาย
แต่มันก็ไม่ได้มีอะไรมากว่านั้น
เป็นไปไม่ได้
ไม่น่า
เฮ้ย ไม่นะ
ไม่มีทาง
ค่ะ
อาหารเย็นทำเสร็จแล้วค่ะ ทำไมกระทันอย่างนี้คะ
ค่ะ
เซม โดนบาดหรือเปล่าคะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ทำไมตกมาแตกตอนนี้ด้วยนะ
สังหรณ์ใจอยู่ด้วย
แผนการตลาดของซีซัน ปี 2018 คลูบอดี้
เป้าหมายลูกค้าผู้ชาย อายุ 20 - 30
ไม่ ฉันมั่นใจ เธอยังไม่เห็นมัน
หากเราใช้นายแบบที่เป็นนักกีฬาชื่อดัง
และถ้าเธอเห็นแล้ว มันจะทำไมล่ะ
แม่เจ้า โรคจิตเหรอเนี่ย ทำไมยังเก็บมันไว้เนี่ย
ชาจินวุค เก็บดันทรงของฉันตลอดมาเลยเหรอ
ไม่ เป็นไปไม่ได้แน่
เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้แน่นอน
ผมจะทำมาเสนอใหม่อีกครั้งครับ
ทำไมไม่นำเสนอต่อล่ะ
ช่วงนี้สถานการณ์ก็เข้าที่ดีแล้วนี่ ทำไมอยู่ดีๆ ถึงยกเลิกอาหารล่ะ
[อาหาร 3 มื้อต่อวัน] ["คุณดูถูกผมมากเกินไปแล้ว"]
ตั้งแต่เมื่อวานนี่น่า...
สถานะของเขา ยังวงเล็บไว้อยู่นะ
เครื่องหมาย !!! มันแปลกๆ อยู่นะ ลางร้ายหรือเปล่าเนี่ย
หรือว่าเขาจะรู้แล้ว
ทำไมไม่ไปส่งเองล่ะ
วันนี้งานฉันเยอะมากค่ะ
รบกวนบอก ผอ.ชา ว่าวันนี้ฉันตั้งใจทำอาหารเป็นพิเศษเลยค่ะ
ได้ ไปล่ะครับ
ไม่ใส่ชุดลายจุดมาอีกล่ะคะ ดูเซ็กซี่จะตาย
ใส่ชั้นในเข้ากับชุดด้วยหรือเปล่าคะ
อยากรู้จัง
อยากเห็นด้วยล่ะ
เบอร์โทรคุณเบอร์อะไร
010-9818-1004
บอกว่าไม่หิวงัย
ผมบอกเธอแล้ว แต่ก็ยังทำมาให้
ข้อผิดพลาด
1 : ผิดแบบไม่ได้ตั้งใจ
2 : เข้าใจผิด ตัดสินผิด
- มีปัญหาอะไรหรือครับ - จริงเลยยัยเอ๋อนี่
เฮ้ย จะบ้าตาย
- มีอะไรอีกเหรอครับ - ผมบอกแล้วใช่มั๊ยว่าไม่หิว
ทำไมยังเอามาให้ผมอีก
ใส่ชุดอะไรมาเนี่ย เป็นกำแพงอิฐหรืองัย
พอเปิดตระกร้า ผอ.ชา ก็ยัวะขึ้นมาทัน
คุณเขียนโน๊ตอะไรลงไป
ฉันขอโทษ
"สเต็ก" ที่เขียนไปนั่นหมายถึงเรื่องสเต็กมันเป็นความผิดของฉันเอง
ฉันมันเป็นแค่ความผิดพลาดสินะ
เพราะฉะนั้นฉันเข้าใจผิดไปเองล่ะสิ
ผู้หญิงคนนี้...
ความผิดพลาด...
ได้เลย งั้นก็ได้
เธอต้องคิดว่า เจอจุดอ่อนของฉันเข้าแล้ว
ถ้างั้น แล้วไง อยากให้ฉันอะไรยังไงต่อไปอีก
มันก็แค่...
มันแค่...
โธ่โว้ย ทำไมต้องเอามาวางไว้ตรงนี้ด้วยวะ
มันไม่เหมาะที่จะเอามาวางไว้บนโต๊ะทำงานด้วยซ้ำ
ตกใจหมดเลย นั่นตุ๊กตาอะไรของใคร
ตุ๊กตาอะไรน่ะ
- กำลังกังวลเรื่องอาหารเย็นอยู่ใช่ไหมครับ - แม่เธอออกทีวีด้วยนะ
กำลังเบื่ออาหารแบบเดิมๆอยู่ใช่ไหม เราได้เตรียมสิ่งนี้ไว้ให้แล้วครับ
อาหารโปรดของชาวเกาหลี ปูดองในซอสถั่วเหลืองงัยละครับ
ดงกู หลับแล้วเหรอ
แมฉันไปไหนล่ะ
อ๋อ ออกไปสักพักหนึ่งแล้วล่ะ บอกว่าต้องไปที่ไหนที่หนึ่ง
เห็นตุ๊กตากระต่ายของดงกูมั๊ย
ฉันหาจนทั่วแล้วเจอไม่เจอ นั่นตุ๊กตาตัวโปรดของดงกูใช่มั๊ย
ไว้พรุ่งนี้ค่อยหาอีกที มาฉันอุ้มเอง
อืม
เดี๋ยวนะ
สวัสดีค่ะ
ตอนนี้คุณอยู่ไหน
บ้านค่ะ
ออกมาเดี๋ยวนี้เลย ผมมีอะไรจะคุยด้วย
- ตอนี้หรือคะ - ใช่ตอนนี้เลย
คงไม่เหมาะมั่งคะ
เอาไว้คุยพรุ่งนี้ที่ทำงานไม่ดีกว่าหรือคะ
ตอนนี้ไม่เหมาะงั้นเหรอ งั้นได้
- ผมไปหาคุณเอง - อะไรนะ
คุณไม่รู้ที่อยู่ฉันบ้านฉันหรอก
มีอะไรเหรอ ใครโทรมา
ยมฑูตกำลังมาหาฉัน
- คุณรู้ที่อยู่ฉันได้งัย - จากประวัติส่วนตัวคุณ
พอผมเห็นคุณครั้งแรกที่บริษัท
ผมรีบไปเช็คประวัติทันที เพราะหวังว่าจะไม่ใช่คุณ
ข้อมูลส่วนตัวของฉัน...
บ้านของคุณอยู่ตรงนี้สินะ
แล้วคุณมีอะไรจะพูดกับฉันหรือคะ ผอ.ชา
- นี่ของของคุณใช่มั๊ย - อยู่นี่เอง
ของน้องชายฉัน...ไม่ใช่ของเขา
ของน้องหมาของฉันเองค่ะ
ฉันไปลืมไว้ที่บ้านคุณหรือคะ
ผมเจอมันที่ห้องทำงานของผม
คุณเข้าไปห้องทำงานผมใช่มั๊ย
คือว่าไม่ใช่แบบนั้นค่ะ
อย่าเฉไฉ ตอบมาให้ตรงคำถาม
คุณเห็นอะไรในนั้น
ขอโทษค่ะ
นี่กล่องใส่เครื่องประดับค่ะ
ฉันพยายามหาอันที่คล้ายอันเก่าแล้วนะคะ
ถึงอันเก่าจะแพงกว่า ยังไงช่วยรับไว้เถอะนะคะ
คุณเปิดดูมันแล้วใช่มั๊ย
คุณเปิดแล้วเห็นว่ามีอะไรอยู่ข้างในแล้วใช่มั๊ย
ฉันเดาเอาค่ะ ว่าขนาดมันประมาณแค่ไหน
ถ้าคุณจะใส่ขนาดประมาณนั้น...
ฉันว่ามันอาจจะทำให้คุณเจ็บได้นะ
อะไรนะ คุณคิดว่าผมจะใส่อะไร
จริงถ้ามันยิ่งใหญ่ยิ่งดีกว่านะคะ
ยิ่งใหญ่ ยิ่งดีกว่าเหรอ
คุณเป็นผู้หญิงนะ พูดแบบนี้ได้งัย
มันเกินไปแล้วนะ คุณสนุกมากใช่มั๊ย
- คงสนุกมากกับการล้อเล่นผมน่ะ - ฉันไม่ได้ล้อเล่นคุณนะ
ใครว่าฉันกลุ้มใจมาก ใจไม่เป็นสุขด้วยซ้ำ
เหตุผลคุณไม่เข้าท่าเอาซะเลย
ฉันรู้ค่ะ ว่าฉันไม่ควรไปแตะต้องมัน
คุณเองที่โทรบอกให้ฉันไปที่บ้านของคุณ
ทั้งๆที่เป็นวันหยุด คุณยังเรียกใช้ฉันอีก
หยุดพูดเลย
อะไร แล้วงัย คุณเห็นแล้วคิดว่าผมจะสนใจเหรอ
มันไม่ใช่ของสำคัญเลยสักนิด
พอเถอะ
- คุณเป็นใคร หลีกไปเลย - ผมไม่หลีก
- ฮยอนเท ยังไม่กลับบ้านอีกเหรอ - ไอ้นี่เป็นใคร
[บทส่งท้าย : นอนไม่หลับ]
มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ ไม่ใช่ซะหน่อย แม่งเว้ย
ผมทำเป็น เก่งด้วย สาบานได้
โอ้ย เย็น
มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ
มันใจว่าเธอไม่เห็นแน่นอน
[บทส่งท้าย : ผอ.ชา กับความจริงที่ต้องทำใจยอมรับ ]
การตลาดของเราจะเน้นเรื่องรูปลักษณ์และการใช้งาน...
ไม่ เป็นไปไม่ได้
เป็นไปไม่ได้แน่นอน
ผมจะไปทำมาใหม่ครับ
ทำไมไม่นำเสนองานต่อล่ะ พูดต่อไปสิ
สรุปว่า รูปลักษณ์และการใช้งาน....
สินค้าของเราตอบความต้องการในทุกด้าน...
ดังนั้นแผนการตลาดของเราต้องทำให้ตรงกับความต้องการของลูกค้า
แล้วงัย
เฮ่อ พูดอะไรฟังไม่เข้าใจเลย
ไล่ออกมั๊ย
[บทส่งท้าย : ผอ.ผู้ที่เป็นโรคขาดสารอาหารกับความเปลี่ยนแปลง...]
งั้นก็
เลขาจาง หมุนมันมาทางนี้เลย
หยุด
อร่อยนะครับ
หมุนมาอีก
หมุนอีก
[บทส่งท้าย : ชาจินวุคกับอาหารของอียูมี ]
เฮ่อ
มีมุมน่ารักกับเขาด้วย ไม่เข้ากับตัวเธอเลย
เก็บรูปซะหน่อยละกัน
กินอันไหนก่อนดีนะ หูดีมั๊ย
ไออิกู ไม่กล้ากินอะ
ช่วยรอแป๊บนึงนะ
กินตาก่อนละกัน
เป็นจริงเป็นจังเชียวนะ
[My Secret Romance]
ฉันเห็นหน้าคุณทีไร มันทำให้ฉันนึกเรื่องที่อยากจะลืม
ในท้องเขามีวิญญาณขอทานสิงอยู่แน่ๆ
ถ้าเขามาป่วนเธออีก บอกเขาไปสิว่าฉันเป็นแฟนเธอ
ฉันจะแสดงให้เต็มที่เลย
- คุณทำแบบนี้ให้เฉพาะผมใช่มั๊ย - ฮยอนเท ไม่ต้องมารับฉันแล้วนะ
- พวกเขากำลังมีอะไรกันใช่มั๊ย - ต้องทำใจรับให้ได้มากกว่านี้มั๊ย
คุณคงยุ่งมากจนแทบไม่มีเวลาไปเดท แล้วคุณคิดยังไงกับฉันคะ
เรื่องจริงใช่มั๊ย
ฉันขอโทษอย่างจริงใจ ที่ทำแผนการขอแต่งงานของคุณพัง